ئەم داستانە جێگای وەڵامی بێ وەڵامە، بەڵام لە مەعنادا بەڕاستی ڕشتەی مروارییە!
مەولانا خالدی شارەزووری لەلای شا عەبدوڵڵای دەهلەوی لە سەفەری هندستان ئەگەڕێتەوە بۆ وڵاتی کوردستان، هۆنراوەیەکی فارسی خۆی هەیە کە ئەڵێ:
خالدا! گر نیستی دیوانە و صحرانورد،
تو کجا و کابل و غزنین و قندها!
ئەم هۆنراوەیە بەرگوێی «ماﮪ شەڕەف خانم»ی کوردستانی ئەکەوێ، ئەو ماﮪ شەڕەف خانمە کە بە مەستوورە بەناوبانگە؛ لەبەر ئەم هۆنراوە دائیمە ئارەزووی ئەوە ئەکا کە بە خزمەتی مەولانا بگات. جوانیی مەستوورەش بەناوبانگ بووە.
مەولانا لە گەڕانەوەکەیا ڕێی ئەکەوێتە سنە، لەناو شارا دەنگ بڵاو ئەبێتەوە کە مەولانا خالد هاتووە، مەستوورەش ئەیەوێ ئەو ئاواتەی بێتە دی کە مەولانا ببینێ، یەکەم جار کتوپڕ ڕۆژێک مەستوورە لەناو کۆڵانا تووشی مەولانا ئەبێت، دەست ئەکا بە سەیرکردنی مەولانا، هەر لە تەوقەسەریەوە تا کەڵەموستی پێی، مەولانا نایناسێ، لەو هەموو سەیرکردنە شەرم ئەیگرێ، چونکە گۆشەی چاوی لێ ئەبێ کە وا ئەو بەو جۆرە سەیری ئەکا و چاوی لێ ناترووکێنێ، ئەڵێ: ئافرەت! چاو داخە و سەیری زەوی بکە.
مەستوورە ئەڵێ: من لە حەوا و تۆ لە ئادەم دەرچووین، حەوا ئەبێ سەیری ئادەم بکا، منیش سەیری تۆ ئەکەم، ئادەم لە خاک دروست بوو ئەبێ سەیری خاک بکا، کە واتە تۆ چاو داخە و سەیری زەوی بکە! مەولانا لەم وەڵامە زۆر سەری سوڕ ئەمێنێ و پاشان ئەیناسێ و پاشان مەستوورە ئەبێ بە جێگای «توجە»ی مەولانا خالد و مەولانا ئەبێ بە شێخی مەستوورە. [1]
=KTML_Bold=تێبینی: ئەم بابەتە بە ڕێنووسی سەرچاوەی ئاماژە پێکراو نووسراوە، کوردیپێدیا هیچ دەستکارییەکی نەکردووە!=KTML_End=