Irak’ta dönemin Baas rejimi tarafından 1983 yılında kaçırılarak katledilen 8 bin Barzan erkeğinden 100 şehidin kalıntıları #Bağdat#’tan getirilerek Barzan’da toprağa verildi. “#Barzan Enfali#” olarak bilinen bu katliamda yakınlarını kaybedenler hala o acı günün hatıraları ile yaşıyor.
Saddam rejimi döneminde Kürtlere yönelik başlatılan 8 aşamalı Enfal Soykırımının ilk halkası olarak kabul edilen ve 31 Temmuz 1983’te gerçekleştirilen Barzan Enfali’nde şehit edilen 100 kurbanın daha kalıntıları Bağdat’tan #Kürdistan Bölgesi#’ne getirildi.
Irak’ın güneyindeki çöllerde toplu mezarlarda çıkarılan şehitlerin kalıntıları, Barzan’da düzenlenen törenle toprağa verildi.
Camia Feqo, evliliğinin henüz üçüncü ayında kendisinden koparılan eşinin kemiklerinin getirilenler arasında olup olmadığını bilmiyor.
O günden beri kara çarşaf giydiğini belirten Camia Feqo, o kara günü, “O gün eşimle #Kuştepe#’ye misafir gittik. Sabah erkenden askerler yerleşkenin etrafını saldır. Eşim kalk gidelim dedi. Dışarı çıktığımızda bir otobüs kapıdaydı. Eşimin tutup otobüse bindirdiler ve perdeyi çektiler. Ona yaklaşmama izin vermediler” sözleri ile anlatıyor.
İhsan Merdan, Camia ile Merdan’ın üç aylık evliliğinden olan tek evlatları. Babası götürüldüğünde o henüz annesinin karnındaydı.
Babasız büyüdüğünü anlatan Merdan, göz yaşları içerisinde, “Çocuklarım bana baba dediklerinde ciğerim yanıyor. Kendimi zorla tutuyorum, ne yaşadığımı görmelerini istemiyorum. O sözcük beni çok etkiliyor. Hayatım boyunca baba diyemedim” diyor.
Enfal’de henüz 12 yaşında olan Fehim Selim ise o gün Baas askerlerinin elinden kurtularak hayatta kalan ender kişilerden biri.
Selim, “Önce kardeşimi, sonra babam ve beni aldılar. Annem ve diğer bir kadın gelip beni zorla askerlerin elinden aldılar. O çok küçük götürmeyin dediler, böyle kurtuldum” diye belirtiyor.
Barzan Enfali soykırımının üzerinden 39 yıl geçti. 2005'ten bu yana bu soykırımda alıkonulanlardan sadece 696’sının cenazeleri anavatanlarına iade edildi.[1]