پەرتوکخانە پەرتوکخانە
لێ گەڕیان

کوردیپیدیا بەرفرەهترین ژێدەرێ زانیاریێن کوردییە!


گەریانا دەست نیشانکری





لێ گەڕیانا هویر      کیبورد


لێ گەڕیان
لێ گەڕیانا هویر
پەرتوکخانە
ناونامە بو زاروکێن کورد
کرونولوژیا ڕویدانا
ژێدەر
پاش
کومکری
چالاکی
چەوا لێ بگەڕهم؟
بەلاڤوکێن کوردیپێدیا
ڤیدیۆ
دارشتنا پولا
بابەت ب هەلکەفتێ
ڤڕێکرن
ڤڕێکرنا بابەتی
ڤرێکرنا وێنەی
ڕاپرسی
بوچوونێن هەوە
پەیوەندی
کوردیپیدیا پێدڤی ب چ زانیاریانە!
ستاندارد
رێسایێن بکار ئینانێ
کوالیتیا ڤی بابەتی
ئامراز
دەربارێ مە
ئەرشیڤ ڤانێن کوردیپێدیا
دەربارەی مە چ گوتیە؟
کوردیپیدیایێ بکە د مالپەرێ خودا
تومارکرن / ڤەمراندنا ئیمێلی
ئامارێن مێهڤانا
ئامارا بابەتا
وەرگێرێ فونتا
گهوڕینا دیرۆکان
کۆنترلکرنا ڕاست نڤیسینێ
زمان و شێوەزارێ لاپەرا
کیبورد
لینکێت پێدڤی
ئێکستێنشنا کوردیپێدیا بو گوگڵ کروم
کوکیز
زمان
کوردیی ناوەڕاست
کرمانجی - کوردیی سەروو
Kurmancî - Kurdîy Serû
هەورامی
Zazakî
English
Française
Deutsch
عربي
فارسی
Türkçe
Nederlands
Svenska
Español
Italiano
עברית
Pусский
Norsk
日本人
中国的
Հայերեն
Ελληνική
لەکی
Azərbaycanca
هژمارا من
چوونا ژوور
دێ بمە هەڤکارێ هەوە
پەیڤا نهێنە تە ژبیر کریە!
لێ گەڕیان ڤڕێکرن ئامراز زمان هژمارا من
لێ گەڕیانا هویر
پەرتوکخانە
ناونامە بو زاروکێن کورد
کرونولوژیا ڕویدانا
ژێدەر
پاش
کومکری
چالاکی
چەوا لێ بگەڕهم؟
بەلاڤوکێن کوردیپێدیا
ڤیدیۆ
دارشتنا پولا
بابەت ب هەلکەفتێ
ڤڕێکرنا بابەتی
ڤرێکرنا وێنەی
ڕاپرسی
بوچوونێن هەوە
پەیوەندی
کوردیپیدیا پێدڤی ب چ زانیاریانە!
ستاندارد
رێسایێن بکار ئینانێ
کوالیتیا ڤی بابەتی
دەربارێ مە
ئەرشیڤ ڤانێن کوردیپێدیا
دەربارەی مە چ گوتیە؟
کوردیپیدیایێ بکە د مالپەرێ خودا
تومارکرن / ڤەمراندنا ئیمێلی
ئامارێن مێهڤانا
ئامارا بابەتا
وەرگێرێ فونتا
گهوڕینا دیرۆکان
کۆنترلکرنا ڕاست نڤیسینێ
زمان و شێوەزارێ لاپەرا
کیبورد
لینکێت پێدڤی
ئێکستێنشنا کوردیپێدیا بو گوگڵ کروم
کوکیز
کوردیی ناوەڕاست
کرمانجی - کوردیی سەروو
Kurmancî - Kurdîy Serû
هەورامی
Zazakî
English
Française
Deutsch
عربي
فارسی
Türkçe
Nederlands
Svenska
Español
Italiano
עברית
Pусский
Norsk
日本人
中国的
Հայերեն
Ελληνική
لەکی
Azərbaycanca
چوونا ژوور
دێ بمە هەڤکارێ هەوە
پەیڤا نهێنە تە ژبیر کریە!
        
 kurdipedia.org 2008 - 2024
 دەربارێ مە
 بابەت ب هەلکەفتێ
 رێسایێن بکار ئینانێ
 ئەرشیڤ ڤانێن کوردیپێدیا
 بوچوونێن هەوە
 کومکری
 کرونولوژیا ڕویدانا
 چالاکی - کوردیپێدیا
 هاریکاری
بابەتێ نوی
پەڕتووکخانە
رەوشنبیرییا کوردی د ناڤبەرا شیانێن تاکی و رێکخستنا جڤاکێ دا
25-04-2024
ڕاپەر عوسمان عوزێری
پەڕتووکخانە
پیڤەرێن رێکخستنەڤەیا جاڤاکا هەرێما کوردستانێ
25-04-2024
ڕاپەر عوسمان عوزێری
پەڕتووکخانە
گەهنۆم ڤارێبوون ژ بهایان
25-04-2024
ڕاپەر عوسمان عوزێری
پەڕتووکخانە
بێهۆدەییا جانی
25-04-2024
ڕاپەر عوسمان عوزێری
پەڕتووکخانە
گۆگەمێلا، چەپا کەنیزەکێن پایتۆنان
25-04-2024
ڕاپەر عوسمان عوزێری
کەسایەتی
عەبدوڵڵا سمایل ئەحمەد
25-04-2024
کاروان م. ئاکرەیی
کەسایەتی
فەیروز ئازاد
25-04-2024
کاروان م. ئاکرەیی
جهـ
ڕەمبوسی
24-04-2024
ڤەژەن کشتۆ
کەسایەتی
ساکار
14-04-2024
کاروان م. ئاکرەیی
کەسایەتی
ساکار نەجم
14-04-2024
کاروان م. ئاکرەیی
ئامار
بابەت 517,434
وێنە 105,698
پەرتوک PDF 19,158
فایلێن پەیوەندیدار 96,442
ڤیدیۆ 1,307
جهـ
تل قەسەب
کەسایەتی
سەبریا هەکاری
کەسایەتی
ئەڤریم ئالاتاش
کەسایەتی
خالد بەگێ جبری
جهـ
ڕەمبوسی
Turkey’s New Maps Are Reclaiming the Ottoman Empire
هەر کون و ڕیدانەکا وڵاتی، ل ڕوژهەڵات هەیا ڕوژئاڤا، ل باکوور هەیا باشوور... دبیتە چاڤکانیا کوردیپێدیا!
پول: کورتەباس | زمانێ بابەتی: English
هەڤپشکی کرن
Facebook0
Twitter0
Telegram0
LinkedIn0
WhatsApp0
Viber0
SMS0
Facebook Messenger0
E-Mail0
Copy Link0
هەلسەنگاندنا بابەتی
نایاب
گەلەك باشە
ناڤنجی
خراب نینە
خراب
بو ناڤ لیستا کومکریا
ڕایا خو دەربارەی ڤی بابەی بنڤێسە!
گهوڕنکاریێن بابەتی!
Metadata
RSS
گووگلا وێنا بو بابەتێ هەلبژارتی!
گوگل دەربارەی بابەتێ هەلبژارتی!
کوردیی ناوەڕاست0
Kurmancî - Kurdîy Serû0
عربي0
فارسی0
Türkçe0
עברית0
Deutsch0
Español0
Française0
Italiano0
Nederlands0
Svenska0
Ελληνική0
Azərbaycanca0
Fins0
Norsk0
Pусский0
Հայերեն0
中国的0
日本人0

Turkey’s New Maps

Turkey’s New Maps
Nick Danforth
Erdogan’s aggressive nationalism is now spilling over Turkey’s borders, grabbing land in Greece and Iraq.^
In the past few weeks, a conflict between Ankara and Baghdad over Turkey’s role in the liberation of Mosul has precipitated an alarming burst of Turkish irredentism. On two separate occasions, President Recep Tayyip Erdogan criticized the Treaty of Lausanne, which created the borders of modern Turkey, for leaving the country too small. He spoke of the country’s interest in the fate of Turkish minorities living beyond these borders, as well as its historic claims to the Iraqi city of Mosul, near which Turkey has a small military base. And, alongside news of Turkish jets bombing Kurdish forces in Syria and engaging in mock dogfights with Greek planes over the Aegean Sea, Turkey’s pro-government media have shown a newfound interest in a series of imprecise, even crudely drawn, maps of Turkey with new and improved borders.

Turkey won’t be annexing part of Iraq anytime soon, but this combination of irredentist cartography and rhetoric nonetheless offers some insight into Turkey’s current foreign and domestic policies and Ankara’s self-image. The maps, in particular, reveal the continued relevance of Turkish nationalism, a long-standing element of the country’s statecraft, now reinvigorated with some revised history and an added dose of religion. But if the past is any indication, the military interventions and confrontational rhetoric this nationalism inspires may worsen Turkey’s security and regional standing.

At first glance, the maps of Turkey appearing on Turkish TV recently resemble similar irredentist maps put out by proponents of greater Greece, greater Macedonia, greater Bulgaria, greater Armenia, greater Azerbaijan, and greater Syria. That is to say, they aren’t maps of the Ottoman Empire, which was substantially larger, or the entire Muslim world or the Turkic world. They are maps of Turkey, just a little bigger.
But the specific history behind the borders they envision provides the first indication of what’s new and what isn’t about Erdogan’s brand of nationalism. These maps purport to show the borders laid out in Turkey’s National Pact, a document Erdogan recently suggested the prime minister of Iraq should read to understand his country’s interest in Mosul. Signed in 1920, after the Ottoman Empire’s defeat in World War I, the National Pact identified those parts of the empire that the government was prepared to fight for. Specifically, it claimed those territories that were still held by the Ottoman army in October 1918 when Constantinople signed an armistice with the allied powers. On Turkey’s southern border, this line ran from north of Aleppo in what is now Syria to Kirkuk in what is now Iraq.

When the allies made it clear they planned to leave the empire with a lot less than it held in 1918, it led to renewed fighting in which troops under Mustafa Kemal Ataturk defeated European forces to establish Turkey as it exists today. For the better part of the past century, Turkey’s official history lauded Ataturk for essentially realizing the borders envisioned by the National Pact (minus Mosul, of course), as recognized with the Treaty of Lausanne. It was an exaggerated claim, given the parts of the pact that were left out, but also an eminently practical one, intended to prevent a new and precarious Turkish republic from losing what it had achieved in pursuit of unrealistic territorial ambitions. Indeed, while countries like Germany, Italy, Bulgaria, and Hungary brought disaster on themselves by trying to forcibly rewrite their postwar borders, Turkey — under Ataturk and his successor — wisely resisted this urge.

Erdogan, by contrast, has given voice to an alternative narrative in which Ataturk’s willingness in the Treaty of Lausanne to abandon territories such as Mosul and the now-Greek islands in the Aegean was not an act of eminent pragmatism but rather a betrayal. The suggestion, against all evidence, is that better statesmen, or perhaps a more patriotic one, could have gotten more.

Among other things, Erdogan’s reinterpretation of history shows the ironies behind the widespread talk in the United States of his supposed “neo-Ottomanism.” A decade ago, Erdogan’s enthusiasm for all things Ottoman appeared to be part of an effective strategy for improving relations with the Muslim Middle East, a policy that some U.S. critics saw as a challenge to their country’s role in the region. But refashioning the National Pact as a justification for irredentism rather than a rebuke of it has not been popular among Turkey’s neighbors. Criticism of Erdogan’s neo-Ottoman foreign policy is now as likely to come from the Arab world as anywhere else.

Criticism of Erdogan’s neo-Ottoman foreign policy is now as likely to come from the Arab world as anywhere else.

Erdogan’s use of the National Pact also demonstrates how successfully Turkey’s Islamists have reappropriated, rather than rejected, elements of the country’s secular nationalist historical narrative. Government rhetoric has been quick to invoke the heroism of Turkey’s war of independence in describing the popular resistance to the country’s July 15 coup attempt. And alongside the Ottomans, Erdogan routinely references the Seljuks, a Turkic group that preceded the Ottomans in the Middle East by several centuries, and even found a place for more obscure pre-Islamic Turkic peoples like the Gokturks, Avars, and Karakhanids that first gained fame in Ataturk’s 1930s propaganda.

Similarly, in Syria and Iraq, Erdogan is aiming to achieve a long-standing national goal, the defeat of the Kurdistan Workers’ Party (PKK), by building on the traditional nationalist tools of Turkish foreign policy — namely, the leveraging of Turkish minorities in neighboring countries. The Sultan Murad Brigade, comprising predominantly ethnic Turkmens, has been one of Ankara’s military assets inside Syria against both Bashar al-Assad’s regime and the PKK. Meanwhile, the Turkmen population living around Mosul and its surrounding area has been a concern and an asset for Ankara in Iraq. Turkish special forces have worked with the Iraqi Turkmen Front since at least 2003 in order to expand Turkish influence and counter the PKK in northern Iraq.
Over the past century, the Turkish minorities in northern Greece and Cyprus have played a similar role. That is, their well-being has been a subject of genuine concern for Turkish nationalists but also a potential point of leverage with Athens to be used as needed. (Greece, of course, has behaved similarly with regard to the Greek minority in Turkey. Not surprisingly, both populations have often suffered reciprocally as a result.) In the case of Cyprus, for example, Turkey’s 1974 invasion was as much about defending its strategic position as it was about protecting the island’s Turkish community. Following his statements about Lausanne, Erdogan further upset Greece by stating, “Turkey cannot disregard its kinsmen in Western Thrace, Cyprus, Crimea, and anywhere else.” Yet Athens might take comfort from the case of the Crimean Tatars, which reveals the extent to which geopolitics can lead Turkey to do just this: Although Ankara raised concerns over the status of the Crimean Tatars after Russia seized the peninsula, it seems to have subsequently concluded that improved relations with Moscow take precedence over ethnic affinities.

But Erdogan has also emphasized a new element to Turkey’s communitarian foreign-policy agenda: Sunni sectarianism. In speaking about Mosul, he recently declared that Turkey would not betray its “Turkmen brothers” or its “Sunni Arab brothers.” Like secular Turkish nationalism, this strain of Sunni sectarianism has an undeniable domestic appeal, and Erdogan has shown it can also be invoked selectively in keeping with Turkey’s foreign-policy needs. Erdogan’s new sectarianism is evident in Mosul, where Turkey has warned of the risks to Sunnis should Shiite militias take control of the city. But the policy’s influence is clearest in Syria, where Turkey has been supporting Sunni rebels aiming to topple the Assad regime (including those now struggling to hold the city of Aleppo). In both Iraq and Syria, however, Turkey’s sectarianism has not been allowed to trump pragmatism. Ankara has been keen to maintain a mutually beneficial economic relationship with Iran despite backing opposite sides in Syria and in the past year has also expressed its willingness to make peace with Assad if circumstances require it.

More broadly, Turkey’s current interventionism in Syria and Iraq fits within an established pattern.

Turkey’s current interventionism in Syria and Iraq fits within an established pattern.

Not only do countries regularly find themselves sucked into civil wars on their doorstep, but the points at which Turkey has proved susceptible to irredentism in the past have all come at moments of change and uncertainty similar to what the Middle East is experiencing today. In 1939, Ankara annexed the province of Hatay, then under French control, by taking advantage of the crisis in Europe on the eve of World War II. Then, after that war, Syria’s newfound independence prompted some in the Turkish media to cast a glance at Aleppo, and the transfer of the Dodecanese Islands from Italy to Greece also piqued some interest in acquiring them for Turkey. Similarly, Ankara paid little attention to Cyprus when it was firmly under British control, but when talk of the island’s independence began, Turkey started to show its concern. Subsequently, it was only when it appeared Greece might annex the island that Turkey invaded to prevent this change in the status quo. In this light, Turkey’s recent rhetoric is perhaps less surprising following several years in which events and commentators have repeatedly suggested that the entire political order of the modern Middle East is crumbling.

More specifically, though, Turkish policy in the Middle East is driven by an urgent concern stemming from its conflict with the PKK, which has been exacerbated by the group’s gains in northern Syria. The PKK has long shaped Turkey’s relations with its southeastern neighbors. Most notably, Turkey nearly invaded Syria in 1998 in an ultimately successful effort to force Damascus to stop sheltering the group’s leader. Similarly, Turkey has kept military forces in the area of Mosul for the better part of two decades, in order to conduct operations against the PKK. Ankara has always portrayed this intervention, with little controversy in Turkey, as a matter of national security and self-defense. Today, self-defense remains Turkey’s main justification for its activities in Iraq, with Erdogan repeatedly emphasizing that the presence of Turkish forces there “acts as insurance against terrorist attacks targeting Turkey.” As long as the PKK maintains an open presence in Iraq, this is also the most compelling justification, domestically and internationally, for military involvement beyond its borders.

Indeed, to all the specific ethnic, sectarian, and historical rationales he has offered for Turkey’s interest in Mosul, Erdogan has been quick to attach one additional argument: The United States and Russia continue to play an outsized role in the region despite lacking any of these connections to it. Erdogan noted that some countries were telling Turkey, which shares a 220-mile border with Iraq, to stay out. Yet, despite not having history in the region or connection to it, these same countries were “coming and going.” “Did Saddam [Hussein] tell the United States to come to Iraq 14 years ago?” he added.

Behind the history, in other words, Ankara is all too aware of the fact that the power to do so remains the only rationale for foreign intervention that matters. In this regard, the legitimacy of Turkey’s plans for Mosul remains to be seen.[1]
ئەڤ بابەت ب زمانا (English) هاتیە نڤیساندن، کلیک ل ئایکۆنا بکە ژ بو ڤەکرنا ڤی بابەتی ب ڤی زمانا کو پی هاتیە نڤیساندن!
This item has been written in (English) language, click on icon to open the item in the original language!
ئەڤ بابەتە 1,047 جار هاتیە دیتن
هاشتاگ
ژێدەر
[1] ماڵپەڕ | English | foreignpolicy.com 23-10-2016
بابەتێن پەیوەستکری: 16
زمانێ بابەتی: English
روژا تمام کرنێ: 23-10-2016 (8 سال)
جوڕێ وەشانێ: دیجیتاڵ
زمان - شێوەزار: ئینگلیزی
وەڵات - هەرێم: کوردستان
وەڵات - هەرێم: تورکیا
کاتەگۆریا ناڤەڕۆکێ: رامیاری
تایبەتمەندی یێن تەکنیکی
کوالیتیا ڤی بابەتی: 94%
94%
ئەڤ بابەتە ژ لایێ: ( هەژار کامەلا ) ل: 21-04-2023 هاتیە تومارکرن
ئەڤ بابەتە ژ ئالێ: ( زریان سەرچناری ) ل : 24-04-2023 پێداچوون ژبوو هاتییە کرن و ڕەها بوویە
ئەڤ بابەتە بو دویماهیک جار ژ لایێ: ( هەژار کامەلا )ڤە: 22-04-2023 هاتیە ڕاست ڤەکرن
ناڤ و نیشانێن بابەتی
ئەڤ بابەتە ب ستانداردی کوردیپێدیا هێشتا نە دروستە و پێدڤی ب داڕشتنەکا بابەتی و زمانی هەیە!
ئەڤ بابەتە 1,047 جار هاتیە دیتن
فایلێن پەیوەست کری - ڤێرشن
جور ڤێرشن ناڤێ تومارکەری
فایلا وێنەیی 1.0.1190 KB 22-04-2023 هەژار کامەلاهـ.ک.
کوردیپیدیا بەرفرەهترین ژێدەرێ زانیاریێن کوردییە!
پەڕتووکخانە
گەهنۆم ڤارێبوون ژ بهایان
کەسایەتی
عەبدوڵا ساڵح ئاکرەیی
کەسایەتی
عیسا هادی شەکر فارس
کورتەباس
کانێ بەرهەمێن نڤیسکار و دیرۆک نڤیس ئەنوەر مائی
کەسایەتی
عیدۆ بشار خەلەف
پەڕتووکخانە
پیڤەرێن رێکخستنەڤەیا جاڤاکا هەرێما کوردستانێ
کەسایەتی
عەیشان مجۆ بەرکات جۆمەر
کەسایەتی
سەبریا هەکاری
وێنە و پێناس
لالش ل ساڵا 1976
وێنە و پێناس
کۆمەڵەکا دانعەمرێن ئێزدی ل لالش، ساڵا 1976
کورتەباس
پێناسینەک ل دور ژیانا پەزی
پەڕتووکخانە
گۆگەمێلا، چەپا کەنیزەکێن پایتۆنان
کورتەباس
سێڤی ئالی سۆر
شوینوار و جهێن کەڤنار
کەلها سارتکە
شوینوار و جهێن کەڤنار
شکەفتا گوندێ گوندکی ل ئاکرێ
وێنە و پێناس
مستەفا بارزانی ل دەمێ پێشکێشکرنا گۆتارەکێ ل کۆیە، ساڵا 1963
کورتەباس
کورتە مێژوویا ڕێبازو قوتابخانێت زمانەوانی
کەسایەتی
سەرهات ناریمان خەمۆ
وێنە و پێناس
زەلامێن کورد ل دەمێ یاریا تاولێ ل باژێڕۆکێ کۆیە، ساڵا 1963
کەسایەتی
فایزا دربۆ حسێن
پەڕتووکخانە
رەوشنبیرییا کوردی د ناڤبەرا شیانێن تاکی و رێکخستنا جڤاکێ دا
شوینوار و جهێن کەڤنار
پرا دەلال
کەسایەتی
خەیری ئادەم
شوینوار و جهێن کەڤنار
کەلها کوردا
کورتەباس
کێش د ناڤبەرا مەم و زین و گولزارێ دا
پەڕتووکخانە
بێهۆدەییا جانی
کەسایەتی
عەیشان هەسن دەروێش حەمۆ
وێنە و پێناس
نەورۆزا ساڵا 1972
کەسایەتی
فادیا فێسەڵ ڕەڤۆ حسێن

روژەڤ
جهـ
تل قەسەب
01-02-2024
ڤەژەن کشتۆ
تل قەسەب
کەسایەتی
سەبریا هەکاری
21-02-2024
زریان سەرچناری
سەبریا هەکاری
کەسایەتی
ئەڤریم ئالاتاش
14-04-2024
کاروان م. ئاکرەیی
ئەڤریم ئالاتاش
کەسایەتی
خالد بەگێ جبری
14-04-2024
کاروان م. ئاکرەیی
خالد بەگێ جبری
جهـ
ڕەمبوسی
24-04-2024
ڤەژەن کشتۆ
ڕەمبوسی
بابەتێ نوی
پەڕتووکخانە
رەوشنبیرییا کوردی د ناڤبەرا شیانێن تاکی و رێکخستنا جڤاکێ دا
25-04-2024
ڕاپەر عوسمان عوزێری
پەڕتووکخانە
پیڤەرێن رێکخستنەڤەیا جاڤاکا هەرێما کوردستانێ
25-04-2024
ڕاپەر عوسمان عوزێری
پەڕتووکخانە
گەهنۆم ڤارێبوون ژ بهایان
25-04-2024
ڕاپەر عوسمان عوزێری
پەڕتووکخانە
بێهۆدەییا جانی
25-04-2024
ڕاپەر عوسمان عوزێری
پەڕتووکخانە
گۆگەمێلا، چەپا کەنیزەکێن پایتۆنان
25-04-2024
ڕاپەر عوسمان عوزێری
کەسایەتی
عەبدوڵڵا سمایل ئەحمەد
25-04-2024
کاروان م. ئاکرەیی
کەسایەتی
فەیروز ئازاد
25-04-2024
کاروان م. ئاکرەیی
جهـ
ڕەمبوسی
24-04-2024
ڤەژەن کشتۆ
کەسایەتی
ساکار
14-04-2024
کاروان م. ئاکرەیی
کەسایەتی
ساکار نەجم
14-04-2024
کاروان م. ئاکرەیی
ئامار
بابەت 517,434
وێنە 105,698
پەرتوک PDF 19,158
فایلێن پەیوەندیدار 96,442
ڤیدیۆ 1,307
کوردیپیدیا بەرفرەهترین ژێدەرێ زانیاریێن کوردییە!
پەڕتووکخانە
گەهنۆم ڤارێبوون ژ بهایان
کەسایەتی
عەبدوڵا ساڵح ئاکرەیی
کەسایەتی
عیسا هادی شەکر فارس
کورتەباس
کانێ بەرهەمێن نڤیسکار و دیرۆک نڤیس ئەنوەر مائی
کەسایەتی
عیدۆ بشار خەلەف
پەڕتووکخانە
پیڤەرێن رێکخستنەڤەیا جاڤاکا هەرێما کوردستانێ
کەسایەتی
عەیشان مجۆ بەرکات جۆمەر
کەسایەتی
سەبریا هەکاری
وێنە و پێناس
لالش ل ساڵا 1976
وێنە و پێناس
کۆمەڵەکا دانعەمرێن ئێزدی ل لالش، ساڵا 1976
کورتەباس
پێناسینەک ل دور ژیانا پەزی
پەڕتووکخانە
گۆگەمێلا، چەپا کەنیزەکێن پایتۆنان
کورتەباس
سێڤی ئالی سۆر
شوینوار و جهێن کەڤنار
کەلها سارتکە
شوینوار و جهێن کەڤنار
شکەفتا گوندێ گوندکی ل ئاکرێ
وێنە و پێناس
مستەفا بارزانی ل دەمێ پێشکێشکرنا گۆتارەکێ ل کۆیە، ساڵا 1963
کورتەباس
کورتە مێژوویا ڕێبازو قوتابخانێت زمانەوانی
کەسایەتی
سەرهات ناریمان خەمۆ
وێنە و پێناس
زەلامێن کورد ل دەمێ یاریا تاولێ ل باژێڕۆکێ کۆیە، ساڵا 1963
کەسایەتی
فایزا دربۆ حسێن
پەڕتووکخانە
رەوشنبیرییا کوردی د ناڤبەرا شیانێن تاکی و رێکخستنا جڤاکێ دا
شوینوار و جهێن کەڤنار
پرا دەلال
کەسایەتی
خەیری ئادەم
شوینوار و جهێن کەڤنار
کەلها کوردا
کورتەباس
کێش د ناڤبەرا مەم و زین و گولزارێ دا
پەڕتووکخانە
بێهۆدەییا جانی
کەسایەتی
عەیشان هەسن دەروێش حەمۆ
وێنە و پێناس
نەورۆزا ساڵا 1972
کەسایەتی
فادیا فێسەڵ ڕەڤۆ حسێن

Kurdipedia.org (2008 - 2024) version: 15.42
| پەیوەندی | CSS3 | HTML5

| دروستکرنا لاپەری 0.593 چرکە!